Najświeższe wpisy

Posts Tagged ‘Ciemiernik biały (czarny) zastosowanie’

Ciemiernik biały (czarny)

Ciemiernik biały (czarny) (Helleborus niger) to bylina, która jest członkiem dość licznej rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae). Roślina ród swój wiedzie z południa Europy, a dokładniej z tych jej regionów, gdzie panuje klimat pośredni pomiędzy umiarkowanym, a subtropikalnym.

Pomimo jednak faktu, że w jego ojczyźnie panują o wiele łagodniejsze warunki klimatyczne, jest znacznie cieplej i nie ma mroźnych zim, ciemiernik biały w Europie Środkowej zaaklimatyzował się tak wspaniale, że nie tylko można go uprawiać w ogrodach, ale nawet zdziczał i czasem jego egzemplarze spotyka się w lasach, szczególnie na Podgórzu i w niższych partiach gór.

Organem trwałym omawianej rośliny jest masywne kłącze z licznymi korzeniami. Z niego to wyrasta część nadziemna — nierozgałęziona nowa łodyga z jednym bądź dwoma liśćmi. Są one z kształtu dłoniastodzielne. Oprócz łodygi z kłącza wyrastają jeszcze zimotrwałe liście odziomkowe.

Na szczytach łodyg, wieńcząc je, w zimie (a dokładniej poczynając od stycznia — lutego) pojawiają się dość dekoracyjne, (rzadziej różowe) kwiaty, które po przekwitnięciu zawiązują się owoce typu mieszka, z drobnymi czarnymi nasionami w środku. Ciemiernik biały, a także inne gatunki tej rośliny, jak np. ciemiernik zielony (Helloborus viridis), ciemiernik purpurowy (Helloborus purpurescens) czy kaukazki (Helloborus caucasicus) są roślinami o właściwościach leczniczych.

W tym miejscu koniecznie wspomnieć trzeba, iż są one ponadto niezwykle trujące i nie wolno — pod żadnym pozorem! — przeprowadzać kuracji przy ich użyciu na własną rękę, bez wiedzy i zgody lekarza.

Ciemiernik biały (czarny) i pokrewne gatunki początkowo był wykorzystywany wyłącznie przez medycynę ludową. Medycyna oficjalna zajęła się nimi dopiero w XIX stuleciu, odkrywając, iż są one niezwykle cenne i użyteczne.

Wszystkie części ciemiernika białego (czarnego) bogate są w alkaloid jerwinę i glikozydy: helebrynę i heleborynę.

Surowcem zielarskim jest wysuszone kłącze rośliny, z którego przygotowuje się leki nasercowe. Ponadto posiada owo kłącze dodatkowo działanie uspokajające, moczopędne i przeczyszczające.