Najświeższe wpisy

Przytulia czepna

Przytulia czepna (Galium aparine) z rodziny marzanowatych (Rubiaceae) jest dość niepozorną rośliną roczną— pospolitym krajowym chwastem, na który możemy się natknąć na przydrożach, skrajach lasów i zarośli.

Pędy tworzy długie — do 140 cm — czepiające się, rozgałęzione. Pokrywają je niewielkie klinowatolancetowate liście, z kątów których wyrastają maleńkie białe albo zielonkawobiałe kwiaty po przekwitnięciu wiążące się w owoce typu niełupki.

Surowiec leczniczy stanowi ziele opisywanej rośliny. Występują w nim m.in.: alkaloidy, saponiny, glikozyd asperulozyd, kwasy organiczne i nieco witaminy C.

Napar (1 łyżkę stołową rozdrobnionego suszu zalać 1 szklanką wrzącej wody i parzyć pod przykryciem przez 15-20 minut, następnie przecedzić i w razie potrzeby pić 2-3 razy dziennie po 1/2 szklanki) to dobry środek napotny, przeciwbiegunkowy, moczopędny, ogólnie wzmacniający, przeciwkrwotoczny, przeciwskurczowy, przeciwzapalny i przeciwgorączkowy.

Przede wszystkim jednak stosuje się go w zatrzymaniu moczu, nieżycie pęcherza, kamicy nerkowej i stanach, zapalnych pęcherzyka żółciowego.

Kąpiele w odwarze z ziela (3-4 garści na tyleż samo litrów wody, gotować, przecedzić, dolać do wanny) są pomocne w leczeniu rozmaitych chorób skórnych, trudno gojących się ran i owrzodzeń.