Najświeższe wpisy

Orzech włoski

orzech wloski zastosowanieOrzech włoski (Juglans regia) z rodziny orzechowatych (Juglandaceae) to piękne, okazałe drzewo owocowe, wiodące swój, ród z Azji Mniejszej i Iranu.

Dorasta do 30 m wysokości. Koronę ma gęstą, rozłożystą, potężne konary i pień. Liście okazałe, nieparzystopierzaste. Kwiaty natomiast dwojakiego rodzaju — męskie i żeńskie. Te ostatnie po przekwitnięciu wiążą się w smakowite owoce typu orzecha o gorzko-cierpkiej zielonej naowocni i słodkim jądrze.

Jądra spożywane na surowo mogą być pomocniczo stosowane w leczeniu stwardnienia tętnic. Wyodrębnić z nich, można min.: białko, tłuszcze, prowitaminę A, witaminy BI, E, P, wreszcie sole mineralne (kobalt i żelazo).

Surowiec leczniczy stanowią jednak nie one, lecz zielona naowocnia, w której występują m.in.: witamina C, juglon, olejek eteryczny, kwasy organiczne (elagowy i kawowy), flawonoidy i garbniki. Taki sam skład chemiczny posiadają liście i kora korzeni, które także dostarczają surowca zielarskiego.

Odwar z naowocni zalecany jest jako środek zabijający glisty pasożytujące w przewodzie pokarmowym człowieka.

Odwar z liści (1 łyżeczkę rozdrobnionego suszu zalać 1 szklanką wody i gotować pod przykryciem około 5 minut, następnie zaś przecedzić i w razie potrzeby pić 2 razy dziennie po 1/4 szklanki) to środek zalecany do leczenia stwardnienia tętnic, uporczywej biegunki, niezbyt nasilonych wewnętrznych krwotoków, a także przewlekłych nieżytów żołądka i jelit.

Ten sam odwar stosuje się zewnętrznie do płukania jamy ustnej i gardła w ich stanach zapalnych, a także dodaje do kąpieli w przypadku ropiejących zranień i owrzodzeń, jak również nadmiernej potliwości.

W przypadku gruźliczych zmian na skórze, można miejsca dotknięte chorobą przemywać nalewką alkoholową na łupinach bądź liściach. Przygotowuje się ją tak: 1 część wagową liści lub łupin zalewamy 4 częściami 40° wódki i umieściwszy w szczelnie zamkniętym naczyniu ustawiamy w miejscu ciepłym na okres 15-20 dni. Później płyn zlewamy i mamy gotowy do użycia.

Nalewka na niedojrzałych owocach (2 garści młodziutkich orzechów wraz z łupinami, zalewamy 1/2 litra czystej 40° wódki czystej i macerujemy w miejscu ciepłym przez okres około 10 dni) to skuteczny środek zalecany przy bólach żołądka i wątroby. Przyjmuje się go w razie potrzeby po 30—40 kropli z małą ilością zimnej wody.

Wreszcie, na zakończenie, wspomnieć trzeba, iż włosy myte w odwarze z zielonych łupin bądź liści orzecha nabierają pięknego kasztanowo-złocistego połysku, stają się miękkie i puszyste.

A co mówią stare księgi?

„… Liście okazały się nader skutecznemi przeciw ranom wrzodowatym uporczywym. W tym celu robi się z nich z dodatkiem cukru mocny odwar, macza w nim papier i ciepło przykłada na wrzody, poczem obwiązane bandażem zostawi przez trzy dni. Albo wrzód obmywa się tym odwarem i okłada świeżym liściem. Alboli też wrzód zasypuje się proszkiem z liści suszonych i liściem świeżym okłada. (…) Kora świeżo zdjęta wewnętrzna. oczyszczona z wierzchniej twardej, wielkości grosza miedzianego przyłożona pod szczękę, naciąga bąbel i przez to uśmierza ból zębów.” (Józef Gerald-Wyżycki)